Gospel Translations Greek - Συνεισφορές χρήστη [el]

Υπέροχη αγάπη

2018-01-04T03:04:00Z

Kathyyee: Νέα σελίδα με '{{info|Amazing Love}}Η αγάπη του Χριστού για εμάς καθώς Εκείνος πέθαινε ήταν τόσο συνειδητή όσο και τα ...'

{{info|Amazing Love}}Η αγάπη του Χριστού για εμάς καθώς Εκείνος πέθαινε ήταν τόσο συνειδητή όσο και τα όσα υπέφερε, τα οποία έγιναν επί σκοπού. «Να πώς μάθαμε τι είναι αγάπη: Εκείνος πρόσφερε τη ζωή του για χάρη μας» (Α’ Ιωάννου 3:16). Αν η επιλογή να προσφέρει τη ζωή Του για εμάς ήταν συνειδητή, έγινε για εμάς. Ήταν από αγάπη. «…ξέροντας ο Ιησούς πως ήρθε η καθορισμένη γι’ αυτόν ώρα να φύγει από τούτο τον κόσμο, και να πάει στον Πατέρα, έδειξε την αγάπη του ως το τέλος σ’ αυτούς που, μέσα σ’ αυτόν τον κόσμο του ανήκαν και τους αγαπούσε» (Κατά Ιωάννην 13:1). Κάθε βήμα στο μονοπάτι του Γολγοθά μαρτυρούσε το «σ’ αγαπώ».

Για το λόγο αυτό, νιώθοντας την αγάπη του Χριστού στην πράξη Του να δώσει τη ζωή Του για εμάς, μας βοηθά να δούμε πόσο πραγματικά συνειδητή ήταν. Δείτε τους παρακάτω πέντε τρόπους με τους οποίους φαίνεται η σκοπιμότητα του θανάτου του Ιησού για εμάς.

Πρώτον, δείτε τι είπε ο Ιησούς αμέσως μετά τη βίαιη σκηνή όταν ο Πέτρος προσπάθησε να χτυπήσει το δούλο αλλά του έκοψε μόνο το αυτί.

Ο Ιησούς του είπε: «Βάλε το μαχαίρι σου ξανά στη θήκη του. Γιατί όλοι όσοι τραβούν μαχαίρι από μαχαίρι θα πεθάνουν. Ή θαρρείς πως δεν μπορώ να παρακαλέσω τον Πατέρα και αυτός να μου στείλει για συμπαράσταση πάνω από δώδεκα λεγεώνες αγγέλους; Πώς όμως θα βγουν αληθινές οι Γραφές, ότι έτσι πρέπει να γίνει;» (Κατά Ματθαίον 26:52-54).

Είναι ένα πράγμα να λέμε ότι οι λεπτομέρειες του θανάτου του Ιησού είχαν προβλεφθεί ήδη από την Παλαιά Διαθήκη, αλλά είναι τελείως διαφορετικό ο ίδιος ο Ιησούς να κάνει ηθελημένα την επιλογή αυτή για να εκπληρωθούν όσα λέγονται στις Γραφές.

Αυτό είπε ο Ιησούς ότι έκανε στο Κατά Ματθαίον 26:53-54: «Ή θαρρείς πως δεν μπορώ να παρακαλέσω τον Πατέρα και αυτός να μου στείλει για συμπαράσταση πάνω από δώδεκα λεγεώνες αγγέλους; Πώς όμως θα βγουν αληθινές οι Γραφές, ότι έτσι πρέπει να γίνει;» Επιλέγω να μην διαλέξω το δρόμο διαφυγής που θα μπορούσα να διαλέξω γιατί γνωρίζω τις Γραφές. Γνωρίζω τι πρέπει να συμβεί. Είναι δική μου επιλογή να εκπληρώσω όλα όσα έχουν προβλεφθεί για ‘μένα στο Λόγο του Θεού.

Ένας δεύτερος τρόπος όπου βλέπουμε τη σκοπιμότητα αυτή είναι στις επαναλαμβανόμενες εκφράσεις για να πάνε στην Ιερουσαλήμ – στο στόμα του λύκου: «Ο Ιησούς πήρε πάλι τους δώδεκα χωριστά κι άρχισε να τους λέει τα όσα ήταν να του συμβούν. «Ακούστε», τους έλεγε. «Τώρα που ανεβαίνουμε στα Ιεροσόλυμα, ο Υιός του Ανθρώπου θα παραδοθεί στους αρχιερείς και στους γραμματείς, οι οποίοι θα τον καταδικάσουν σε θάνατο και θα τον παραδώσουν στους εθνικούς. Θα τον περιγελάσουν, θα τον μαστιγώσουν, θα τον φτύσουν και θα τον θανατώσουν. Ύστερα από τρεις μέρες όμως αυτός θα αναστηθεί» (Κατά Μάρκον 10:32-34).

Ο Ιησούς είχε ένα και μοναδικό στόχο: να πεθάνει σύμφωνα με όσα έλεγαν οι Γραφές. Γνώριζε ότι ο καιρός πλησίαζε και είχε πάρει την απόφαση: «Ενώ πλησίαζαν να συμπληρωθούν οι μέρες που ο Ιησούς θα άφηνε αυτόν τον κόσμο, πήρε την απόφαση να πάει στην Ιερουσαλήμ» (Κατά Λουκάν 9:51).

Ο τρίτος τρόπος όπου φαίνεται η σκοπιμότητα αυτή του Ιησού να υποφέρει για εμάς είναι στα λόγια που είπε με το στόμα του προφήτη Ησαΐα: «Τη χάρη μου έδωσα σ’ αυτούς που με μαστίγωναν και το σαγόνι μου σ’ αυτούς που μου ξερίζωναν τα γένια. Δεν έκρυψα το πρόσωπό μου όταν με βρίζανε και μ’ έφτυναν» (Ησαΐας 50:6).

Πρέπει να το φανταστώ πάρα πολύ ώστε να καταλάβω πόσο δύναμη χρειαζόταν αυτό. Οι άνθρωποι λακίζουν μπρος στα βάσανα. Λακίζουμε 100 φορές περισσότερο όταν όσα υποφέρουμε έχουν προκληθεί από άδικους, άθλιους, κακούς, υπερόπτες, που συνεχώς παραπονιούνται ανθρώπους. Σε κάθε στιγμή πόνου και αδικίας, ο Ιησούς επέλεξε να μην κάνει εκείνο που θα ήταν δίκαιο. Έδωσε τη ράχη Του σ’ εκείνον που τον μαστίγωνε. Έδωσε τα γένια Του σ’ εκείνον που ήθελε να τα ξεριζώσει. Έδωσε το πρόσωπό Του για Τον φτύσουν. Και το έκανε ακριβώς για εκείνους που Του προκαλούσαν πόνο.

Ο τέταρτος τρόπος να δούμε τη σκοπιμότητα των όσων υπέφερε ο Ιησούς είναι στον τρόπο που ο Πέτρος εξηγεί πώς ήταν αυτό δυνατό. Είπε, «Τις λοιδορίες δεν τις ανταπέδιδε, και όταν έπασχε δεν απειλούσε. Εμπιστευόταν στο δίκαιο Κριτή» (Α’ Πέτρου 2:23).

Ο τρόπος που ο Ιησούς χειρίστηκε την όλη αδικία δεν ήταν λέγοντας, «Δεν πειράζει η αδικία», αλλά εμπιστευόμενος το σκοπό Του σε εκείνον τον «δίκαιο Κριτή». Ο Θεός θα φρόντιζε να αποκατασταθεί η δικαιοσύνη. Δεν ήταν αυτό το κάλεσμα του Ιησού στο Γολγοθά, ούτε το δικό μας κάλεσμα τώρα. «..Δική μου είναι η εκδίκηση, εγώ θα τους το ξεπληρώσω, λέει ο Κύριος» (Προς Ρωμαίους 12:19).

Ο πέμπτος και ίσως ο πιο ξεκάθαρος τρόπος όπου ο Ιησούς δείχνει τη συνειδητή επιλογή να πεθάνει είναι στο Κατά Ιωάννην Ευαγγέλιο 10:17-18, «Γι’ αυτό ο Πατέρας με αγαπάει, γιατί εγώ θυσιάζω τη ζωή μου, ώστε να την ξαναπάρω πίσω. Κανείς δε μου την παίρνει. Εγώ από μόνος μου την προσφέρω. Από μένα εξαρτάται να την προσφέρω κι από μένα εξαρτάται να την ξαναπάρω πίσω. Αυτήν την εντολή έλαβα από τον Πατέρα μου».

Εκείνο που ο Ιησούς θέλει να πει μ’ αυτά τα λόγια είναι ότι είναι δρα καθαρά σε εθελοντική βάση. Δεν τον περιορίζει κανένας άνθρωπος. Οι καταστάσεις δεν Τον έχουν ξεπεράσει. Δεν παρασύρεται από την αδικία της στιγμής. Έχει τον έλεγχο.

Γι’ αυτό, όταν ο Ιωάννης λέει, «Να πώς μάθαμε τι είναι αγάπη: Εκείνος πρόσφερε τη ζωή του για χάρη μας» (Α’ Ιωάννου 3:16), θα πρέπει να νιώθουμε τη σφοδρότητα της αγάπης Του σε τέτοιο βαθμό ώστε εκείνος να υποφέρει και να πεθάνει. Προσεύχομαι ότι θα το νιώσετε βαθύτατα. Και είθε η βαθύτατη αυτή εμπειρία της αγάπης του Χριστού να έχει αυτή την επιρροή επάνω σας: «Μας διακατέχει η αγάπη του Χριστού…πέθανε για χάρη όλων. Κι αυτό σημαίνει ότι όσοι ζουν δεν μπορούν να ζουν πια για τον εαυτό τους, αλλά για κείνον που πέθανε και αναστήθηκε γι’ αυτούς» (Προς Κορινθίους Β’ 5:14-15).

Ο Χριστός και Αυτός Σταυρώθηκε

2017-12-12T18:55:04Z

Kathyyee: Νέα σελίδα με '{{info|Christ and Him Crucified}}Η προσπάθεια να συνοψίσουμε τη θεωρία της σωτηρίας του αποστόλου Παύλου στ...'

{{info|Christ and Him Crucified}}Η προσπάθεια να συνοψίσουμε τη θεωρία της σωτηρίας του αποστόλου Παύλου στην πυξίδα ενός σύντομου δοκιμίου μπορεί να φανεί μια πράξη ασεβής. Ας προσπαθήσουμε όμως.

Το κήρυγμα του Ευαγγελίου από τον Παύλο προήλθε από την πεποίθηση ότι ο Ιησούς από τη Ναζαρέτ είναι ο υποσχόμενος «Μεσσίας» και ο Υιός του Θεού, τον οποίο ο Θεός έστειλε στον κόσμο «με την πληρότητα του χρόνου» για να εκπληρώσει τις υποσχέσεις Του προς τον λαό Του, Ισραήλ (2 Κορ. 1:18–22· 6:2· Γαλ. 4:4). Το μεγάλο μήνυμα του κηρύγματος του Παύλου είναι το «μυστήριο» του Ευαγγελίου του Ιησού Χριστού (Κολοβ. 1:26· Ρωμ. 16:26· 2 Τιμ. 1:10). Αν και προηγουμένως κρυφό, αυτό το μυστήριο ανατέθηκε τώρα σε αυτόν και στους άλλους αποστόλους ως «διαχειριστές των μυστηρίων του Θεού» (1 Κορ. 4:1· Εφ. 3:2ζζ).

Η Παυλική αυτή καταδίκη βοηθά στο να διευκρινιστεί η σχέση μεταξύ της διδασκαλίας του σχετικά με τη σωτηρία και τη διδασκαλία του Ιησού Χριστού στα Ευαγγέλια. Όπως ο Χριστός υπογράμμισε τον ερχομό της βασιλείας του Θεού, που εισάγει τις ευλογίες της «επόμενης εποχής» σε «αυτήν την εποχή", έτσι και ο Παύλος τονίζει τον ερχομό του Ιησού Χριστού ως Αυτού μέσω του οποίου τώρα αποδίδονται οι σωζόμενες ευλογίες του Θεού στον λαό Του. Η διδασκαλία του Ιησού στα Ευαγγέλια είναι παρόμοια με μια μουσική επίσκεψη που ανακοινώνει το θέμα ολόκληρης της Καινής Διαθήκης: Η βασιλεία του Θεού είναι «κοντά». Το κήρυγμα του Παύλου αναπτύσσει αυτό το θέμα προσφέροντας μια ολοκληρωμένη εξήγηση για τις σωτήριες ευλογίες του βασιλείου.

Πώς όμως εξηγεί ο απόστολος τη σωτηρία που φέρνει ο Χριστός; Τι έχει επιτύχει ο Χριστός με το θάνατο και την ανάστασή Του που προσφέρει λύτρωση για όσους ανήκουν σε Αυτόν;

Ο Παύλος συνοψίζει την απάντησή του σε αυτή την ερώτηση στην επιστολή 1 προς τους Κορινθίους 15: 3-4: «Επειδή σας έδωσα ως πρώτη σημασία αυτά που έλαβα επίσης: Ότι ο Χριστός πέθανε για τις αμαρτίες μας σύμφωνα με τις Γραφές, ότι ήταν θαμμένος, αναγέρθηκε την τρίτη ημέρα σύμφωνα με τις Γραφές». Η περίληψη αυτή είναι παρόμοια με άλλες στις επιστολές του Παύλου (βλέπε 1 Κορ. 2:2· Γαλ. 6:14). Σε αυτά τα χωρία, ο Παύλος δηλώνει ότι το Ευαγγέλιο που κηρύττει εστιάζει στον εξιλεωτικό θάνατο και την ανάσταση του Ιησού Χριστού.

Στις επιστολές του Παύλου, διάφορα βιβλικά θέματα χρησιμοποιούνται για να ορίζουν ξεχωριστές πτυχές της σωτηρίας που ο Χριστός έχει προμηθεύσει για τους πιστούς. Τα κύρια θέματα που χρησιμοποιεί ο Παύλος για να περιγράψει το έργο της εξιλέωσης του Χριστού περιλαμβάνουν: Πρώτον, «θυσία» ή «εκδίωξη» της ενοχής της ανθρώπινης αμαρτίας. Δεύτερον, «εξιλαστήρια" της αγίας οργής του Θεού ενάντια στα αμαρτωλά του πλάσματα. Τρίτον, «συμφιλίωση» ή ειρήνη με τον Θεό. Τέταρτον, «λύτρωση» από την κατάρα και καταδίκη του Νόμου, και Πέμπτον, «νίκη» πάνω στην αμαρτία, το θάνατο και όλες τις δυνάμεις που αντιτίθενται στη βασιλεία του Θεού.

Το ότι ο Παύλος καταλαβαίνει τον θάνατο του Χριστού ως ''θυσία'' για την αμαρτία είναι αδιαμφισβήτητο. Στην 1η επιστολή προς Κορινθίους, εδάφιο 15: 3, ο Παύλος δηλώνει ότι ο Χριστός πέθανε «για τις αμαρτίες μας». Σε ένα άλλο απόσπασμα, λέει ότι ο Θεός έστειλε τον ίδιο του τον Υιό «σε μορφή αμαρτωλής σάρκας και αμαρτίας» (προς Ρωμαίους 8:3). Ο Παύλος διδάσκει επίσης ότι ο θάνατος του Χριστού ήταν μια ''εξιλέωση'' της οργής του Θεού. Στην αγιότητά Του, ο Θεός μπορεί μόνο να αποθαρρύνει την αμαρτία. Όμως, το θαύμα του Ευαγγελίου είναι ότι ο Θεός έχει αγαπήσει έχοντας για αγάπη την οργή Του μέσω του θανάτου του Υιού Του (προς Ρωμαίους 3:25 · 5: 9-10 · 2 Κορ. 5:21). Η εξιλαστήρια εργασία του Χριστού είναι επίσης έργο ''συμφιλίωσης''. Με το θάνατό Του, ο Χριστός έχει απομακρύνει κάθε εμπόδιο στην ειρήνη του αμαρτωλού με τον Θεό.

Το έργο αυτό της συμφιλίωσης περιλαμβάνει μια θεώρηση του Θεού και μια πτυχή του ανθρώπου. Όχι μόνο απομακρύνει το εμπόδιο της οργής του Θεού (προς Ρωμαίους 5:9–10), αλλά καλεί επίσης τον αμαρτωλό να «συμφιλιωθεί» με τον Θεό (2 προς Κορινθίους 5:20). Το θέμα της ''λύτρωσης'' είναι επίσης εμφανές στην αντίληψη του Παύλου για την εξιλέωση του Χριστού. Η βιβλική ιδέα της λύτρωσης τονίζει την πληρωμή μιας τιμής που εξασφαλίζει την απελευθέρωση του αμαρτωλού από τη δουλεία (1 Τιμ. 2: 5-6). 2:5–6). Σε μία από τις πιο ξεκάθαρες δηλώσεις της εξιλέωσης του Χριστού ως έργου λύτρωσης, ο απόστολος Παύλος δηλώνει ότι «ο Χριστός μας εξαγόρασε από την κατάρα του νόμου, καθιστώντας μας μια κατάρα» (Γαλ. 3:13). Τέλος, ένα παραβλεπόμενο χαρακτηριστικό του έργου της εξιλέωσης του Χριστού είναι η νίκη που επιτυγχάνει πάνω από τη δύναμη της αμαρτίας, του θανάτου και μάλιστα κάθε μορφής αντίστασης στη βασιλική κυριαρχία του Θεού (1 προς Κορινθίους 3:54 μμ-57). Με το θάνατο και την ανάστασή Του, ο Χριστός αφόπλισε τις δυνάμεις που αντιτίθενται στη βασιλεία του Θεού (Κολ. 2:13–15).

Αναμφισβήτητα, το κεντρικό μήνυμα του κηρύγματος του Παύλου είναι ότι ο Θεός έχει εισέλθει στην ιστορία στο πρόσωπο του Υιού του, Ιησού Χριστού, του οποίου ο εξιλεωτικός θάνατος και η ανάσταση έχουν φέρει τη σωτηρία. Ωστόσο, το Ευαγγέλιο σύμφωνα με τον Άγιο Παύλο περιλαμβάνει επίσης την εφαρμογή της σωτηρίας στον Χριστό στους πιστούς που είναι ενωμένοι με τον Χριστό από τη διακονία του Πνεύματός Του. Παρόλο που ο Παύλος δεν διατυπώνει ρητά μια «τάξη σωτηρίας» (''ordo salutis''), τα βασικά στοιχεία μιας τέτοιας τάξης είναι εμφανή στις επιστολές του (βλ. Ρωμαίους 8:30· 1 Κορ. 1:30· 6:11).

Ο πιο περιεκτικός τρόπος με τον οποίο ο Παύλος περιγράφει την εφαρμογή της σωτηρίας είναι από την άποψη της ''ένωσης'' του πιστού ''με τον Χριστό''. Όταν οι πιστοί ενώνονται με τον Χριστό μέσω της διακονίας του Πνεύματός Του, συμμετέχουν πλήρως σε όλα τα οφέλη του εξιλεωτικού έργου Του για λογαριασμό τους (Ρωμ 8:2,11· 1 Κορ 6:11· Εφ 4:30).

Για το σκοπό της σύντομης σύνοψης μας, τα τρία πλεονεκτήματα της ενότητας με τον Χριστό έχουν ιδιαίτερη σημασία για την αντίληψη του Παύλου για την εφαρμογή της σωτηρίας: Ελεύθερη αιτιολόγηση, πνευματικό συγγραφικό αγιασμό και δοξολογία.

''Ελεύθερη αιτιολόγηση''. Παρατηρήσαμε στην εισαγωγή μας ότι αυτή έχει γίνει δημοφιλής σε ορισμένους κύκλους για να αντιταχθεί στην έμφαση του Παύλου στην ένωση με τον Χριστό στη διδασκαλία του σχετικά με την εγκληματολογική δικαιολόγηση. Ωστόσο, αυτό είναι ένα τεράστιο λάθος. Η Μεταρρύθμιση ήταν σίγουρα σωστή για να ισχυριστεί ότι ένα κύριο χαρακτηριστικό της διδασκαλίας του Παύλου ήταν το δόγμα της δικαιολόγησης με χάρη μόνο μέσω της πίστης και μόνο. Επιπλέον, αντίθετα με τις πιο πρόσφατες αξιώσεις των δημιουργών της «νέας προοπτικής» για τον Παύλο, ο Παύλος θεωρεί σαφώς την αιτιολόγηση ως ένα «σωτηριολογικό» θέμα. Η αιτιολόγηση δεν απαντά απλώς στο ερώτημα αν οι Έλληνες και οι Εβραίοι ανήκουν στον λαό του Θεού, όπως υποστηρίζουν πολλοί νέοι προοπτικοί συγγραφείς. Αντιμετωπίζει πρωτίστως το ερώτημα πως κάθε αμαρτωλός, Εβραίος ή Εθνικός, μπορεί να βρει αποδοχή με τον Θεό, παρά την αμαρτία και την ενοχή του.

Σύμφωνα με τον Παύλο, η αιτιολόγηση είναι μια ευγενική πράξη του Θεού, κατά την οποία Αυτός συγχωρεί τις αμαρτίες των πιστών και τους χαρακτηρίζει δίκαιους με βάση την καταμέτρηση της δικαιοσύνης του Χριστού (προς Ρωμαίους 4:1–5· 5:15–17·10:3·2 Κορ. 5:21· Φιλ. 3:9). Αν και όλοι έχουν αμαρτήσει, ο Χριστός δολοφονήθηκε για τις αμαρτίες του λαού Του και ανατράφηκε για την δικαιολόγησή τους (προς Ρωμαίους 4:25). Εκτός από τα «έργα» που εκτελούνται σύμφωνα με το Νόμο, ο Θεός δικαιώνει εκείνους που λαμβάνουν τον Χριστό με πίστη (Ρωμ. 3:28 · Γαλ. 2:16). Αυτό το όφελος της δικαιολογίας είναι μια βαθιά εσχατολογική ευλογία της σωτηρίας, η οποία δηλώνει ότι «δεν υπάρχει πλέον καταδίκη για εκείνους που είναι στον Ιησού Χριστό» (Ρωμ. 8:1).

''Πνευματικός συγγραφικός αγιασμός'' Όλοι εκείνοι που είναι ενωμένοι με τον Χριστό κατοικούνται από το ζωογόνο πνεύμα Του (Ρωμ. 8:4-11). Οι πιστοί όχι μόνο δηλώνονται δίκαιοι με ελεύθερη δικαιολόγηση, αλλά ανανεώνονται και μετά την εικόνα του Χριστού (2 Κορ. 3:17–18). Η ισχύς και η βασιλεία της αμαρτίας έχουν σπάσει. Μέσω της ένωσής τους με τον Χριστό στο θάνατο και την ανάστασή Του, οι πιστοί τώρα θεωρούν τους εαυτούς τους νεκρούς στην αμαρτία και ζωντανούς στη νομιμότητα (Ρωμ. 6:12–14). Το νέο καθεστώς που απολαμβάνουν οι πιστοί (δικαίωση) συνοδεύεται πάντα από μια ανανεωμένη ζωή υπακοής, η οποία δουλεύεται στους πιστούς από το Πνεύμα του Χριστού (αγιασμός).

''Δοξολογία''. Αν και είναι συνηθισμένο να σκεφτόμαστε την δοξασία ως μελλοντική ολοκλήρωση της σωτηρίας του πιστού, ο Παύλος μιλά για δόξα ως παρούσα και μια μελλοντική πραγματικότητα (Ρωμ. 8:18ζζ.). Λόγω της στενής ενότητας των πιστών με τον Χριστό, η δόξα του Χριστού στην ανάστασή Του και την ανάληψη είναι επίσης και η δόξα των πιστών. Ήδη οι πιστοί κάθονται μαζί με τον Χριστό στα ουράνια (Εφ. 2:6). Ωστόσο, εξακολουθεί να υπάρχει η προσδοκία μιας μελλοντικής δοξασίας των πιστών (2 Θ 1:10). Εφόσον ζουν σε αυτόν τον κόσμο, οι πιστοί περιμένουν με ανυπομονησία την ημέρα που τα «σώματά τους της ταπείνωσης» θα μεταμορφωθούν ώστε να είναι σαν το ένδοξο σώμα του Χριστού (Φιλ. 3:21).

Το Ευαγγέλιο σύμφωνα με τον Άγιο Παύλο μπορεί να συνοψιστεί ως το ένδοξο μήνυμα της εκπλήρωσης του Θεού από όλες τις υποσχέσεις του για σωτηρία για τον λαό του στον Χριστό. Το κεντρικό μήνυμα όλων των κηρυγμάτων του Παύλου είναι η σωτηρία μέσω του σταυρωμένου και αναστημένου Χριστού. Ο Χριστός έχει δώσει μια εξιλέωση για τις αμαρτίες του λαού Του που απαντά σε κάθε πτυχή της αμαρτωλής τους κατάστασης. Μέσω της πίστης-ένωσης με τον Χριστό, οι πιστοί απολαμβάνουν όλα τα οφέλη αυτής της εξιλέωσης εργασίας. Στα αξιοσημείωτα λόγια της επιστολής 2 προς τους Κορινθίους, εδάφια 5:17: «Αν κάποιος είναι στον Χριστό, πρόκειται για νέο δημιούργημα. Το παλιό έχει πεθάνει· ιδού το νέο έχει έρθει». Εκείνοι που βρίσκονται στον Χριστό απολαμβάνουν ένα νέο καθεστώς ελεύθερης αποδοχής με τον Θεό, παρά την ατιμωρησία τους ως αμαρτωλούς. Βιώνουν επίσης τη χάρη μιας νέας ζωής της υπακοής στον «νόμο του Χριστού» με την επιφοίτηση του Αγίου Πνεύματος. Και γνωρίζουν τη χάρη της σημερινής και της μελλοντικής δοξασίας, όταν οι «πρώτοι καρποί» της σωτηρίας στον Χριστό θα συμβάλλουν στην εσχατολογική συγκομιδή της πλήρους συμμετοχής στη νίκη της ανάστασης του Χριστού.

Ο Ιησούς, οι Άντρες και οι Γυναίκες

2013-03-20T03:44:03Z

Kathyyee:

{{info|Jesus, Women, and Men}}
<blockquote>'''Λουκάς 13:10-17''' </blockquote><blockquote>Κάποιο Σάββατο δίδασκε ο Ιησούς σε μια συναγωγή. Εκεί βρισκόταν και μια γυναίκα, δεκαοχτώ χρόνια άρρωστη από δαιμονικό πνεύμα. Ήταν κυρτωμένη και δεν μπορούσε καθόλου να ισιώσει το σώμα της. Όταν την είδε ο Ιησούς, τη φώναξε και της είπε: «Γυναίκα, απαλλάσεσαι από την αρρώστιά σου». Έβαλε πάνω της τα χέρια του κι αμέσως εκείνη ορθώθηκε και δόξαζε το Θεό. Ο αρχισυνάγωγος όμως, αγανακτισμένος που ο Ιησούς έκανε τη θεραπεία το Σάββατο, γύρισε στο πλήθος και είπε: «Υπάρχουν έξι μέρες που επιτρέπεται να εργάζεται κανείς. Μέσα σ` αυτές, λοιπόν, να έρχεστε και να θεραπεύεστε, και όχι το Σάββατο». Ο Κύριος του απάντησε: «Υποκριτή! Ο καθένας σας δε λύνει το βόδι του ή το γαϊδούρι του από το παχνί το Σάββατο και πάει να το ποτίσει; Κι αυτή, που είναι απόγονος του Αβραάμ, και ο σατανάς την είχε δεμένη δεκαοχτώ χρόνια, δεν έπρεπε να λυθεί απ` αυτά τα δεσμά το Σάββατο;» Με τα λόγια του αυτά ντροπιάζονταν όλοι οι αντίπαλοί του κι ο κόσμος χαιρόταν για όλα τα θαυμαστά που έκανε ο Ιησούς.</blockquote>
Ο Ιησούς έχει προσπαθήσει περισσότερο από κάθε άλλον και έχει καταφέρει να φέρει αγνότητα και αρμονία ανάμεσα στους άντρες και στις γυναίκες. Θέλω να σας παρουσιάσω αυτήν την αλήθεια ξεκινώντας με το παραπάνω απόσπασμα και στη συνέχεια δείχνοντας την ίδια αλήθεια μέσω άλλων αποσπασμάτων από τη διδασκαλία Του.

'''Το συμβάν στο Λουκά 13:10-17 '''

Μία γυναίκα βρισκόταν στη συναγωγή την ημέρα του Σαββάτου. Ήταν κυρτωμένη και δε μπορούσε να σταθεί. Στην ίδια κατάσταση ήταν για 18 χρόνια. Ο Ιησούς βρισκόταν επίσης στη συναγωγή εκείνη την ημέρα για να διδάξει. Και αυτό που θα συμβεί είναι εκπληκτικό. Ο Ιησούς δεν τη ρωτά για την αρρώστιά της. Εκείνη δε ζητά από τον Ιησού να τη θεραπεύσει. Στα εδάφια 12-13 διαβάζουμε απλώς «Όταν την είδε ο Ιησούς, τη φώναξε και της είπε: Γυναίκα, απαλλάσεσαι από την αρρώστιά σου. Έβαλε πάνω της τα χέρια του κι αμέσως εκείνη ορθώθηκε και δόξαζε το Θεό».

Η γυναίκα δε ζήτησε τίποτα. Δεν υποσχέθηκε τίποτα. Δεν πίεσε τον Ιησού. Δεν τον ανάγκασε να βάλει τα χέρια Του επάνω της. Θα μπορούσε να τελειώσει τη διδασκαλία Του και να επιστρέψει στο σπίτι Του χωρίς κανείς να σκεφτεί αυτή τη γυναίκα. Αλλά ο Ιησούς σταμάτησε, τη φώναξε. Πήρε την πρωτοβουλία και ασχολήθηκε μαζί της.

'''Ο Ιησούς σε Ετοιμότητα'''

Ο Ιησούς είναι έτοιμος να δράσει. Έχει κάτι να πει. Έχει κάτι να πει για την ημέρα του Σαββάτου και τι σημαίνει ότι πρέπει να είναι ιερή. Έχει να πει κάτι για την υποκρισία των αρχηγών της συναγωγής οι οποίοι ποτίζουν τα ζώα τους το Σάββατο αλλά θυμώνουν με το γεγονός ότι ο Ιησούς θεραπεύει. Και έχει επίσης κάτι να πει για τους άντρες και γυναίκες.

Αυτή η τελευταία πρόταση θα μας απασχολήσει σήμερα. Επικεντρώνουμε την προσοχή μας στο εδάφιο 16: «Κι αυτή, που είναι απόγονος του Αβραάμ, και ο σατανάς την είχε δεμένη δεκαοχτώ χρόνια, δεν έπρεπε να λυθεί απ` αυτά τα δεσμά το Σάββατο;» Αν το μόνο που ήθελε να πει ο Ιησούς ήταν ότι πρέπει να κάνουμε το σωστό την ημέρα του Σαββάτου ή να τονίσει την υποκρισία των αρχηγών θα μπορούσε απλώς να πει «Δεν πρέπει αυτή η γυναίκα που ο σατανάς την είχε δεμένη δεκαοχτώ χρόνια να λυθεί από τα δεσμά το Σάββατο;» Δεν είπε όμως μόνο αυτό. Την αποκάλεσε «απόγονο του Αβραάμ». «Κι αυτή, που είναι απόγονος του Αβραάμ....να λυθεί απ` αυτά τα δεσμά το Σάββατο;»

'''«Απόγονος του Αβραάμ»'''

Αυτά τα λόγια, «απόγονος του Αβραάμ», αποσκοπούν στη μεταφορά ενός μηνύματος προς τους αρχηγούς της συναγωγής. Το μήνυμα έχει ως εξής: Ένας ακόμα λόγος για να νοιάζεστε περισσότερο για έναν άνθρωπο που υποφέρει παρά για ένα διψασμένο ζώο είναι ότι και αυτή η γυναίκα είναι κληρονόμος της ευλογίας που υποσχέθηκε ο Θεός στον Αβραάμ. Υπερηφανεύεστε λέγοντας «Είμαστε παιδιά του Αβραάμ.» Και αυτή είναι απόγονος του Αβραάμ. Προσπαθείτε να αποφύγετε τις προειδοποιήσεις του Ιωάννη του Βαπτιστή λέγοντας «Έχουμε τον Αβραάμ για πατέρα μας.» Και αυτή έχει τον Αβραάμ για πατέρα της.

Το μήνυμα, λοιπόν, του Ιησού προς τους αρχηγούς της συναγωγής δεν ήταν μόνο το να κρατήσουν άγια την ημέρα του Σαββάτου ή μόνο η υποκρισία τους αλλά το πώς οι άντρες και οι γυναίκες θα έπρεπε να συμπεριφέρονται μεταξύ τους ως κληρονόμοι των υποσχέσεων του Θεού. Έλεγε στους άντρες στη συναγωγή τότε και λέει στους άντρες στην εκκλησία σήμερα, «Οι πιστές γυναίκες ανάμεσά σας είναι κληρονόμοι των υποσχέσεων του Θεού. Φέρονται και αυτές με πραότητα και θα κληρονομήσουν τη γη της επαγγελίας (Ματθαίος 5:5). Είναι και αυτές ευσεβείς και θα λάμψουν σαν τον ήλιο στη βασιλεία του Πατέρα τους (Ματθαίος 13:43).

'''Βλέποντας ο ένας τον άλλον μέσα από το πρίσμα της Γραφής'''

Τι σημαίνει αυτό για εμάς, τους άντρες και τις γυναίκες, σήμερα; Σύζυγοι. Αδέλφια. Ζευγάρια. Όλοι εμείς που συνάπτουμε σχέσεις ο ένας με τον άλλον. Σημαίνει ότι πρέπει να μάθουμε να βλέπουμε ο ένας τον άλλον μέσα από το πρίσμα του Λόγου του Θεού. Τι εννοώ:

Η γυναίκα που βρισκόταν στη συναγωγή ήταν κυρτωμένη για 18 χρόνια. Πώς σας φαίνεται αυτό; Είναι απαίσιο. Όλοι σε κοιτάζουν επίμονα. Πιστεύουν ότι έχεις κάνει τρομερές αμαρτίες. Τα παιδιά γελούν και κοροιδεύουν. Δε μπορείς να κοιτάξεις κανέναν στα μάτια. Οι γύρω σου δεν νιώθουν άνετα να ανοίξουν συζήτηση μαζί σου. Δε μπορείς να έχεις κανονικές σεξουαλικές σχέσεις με τον άντρα σου. Νιώθεις ότι ντροπιάζεις όλους όσους είναι κοντά σου.

Τι βλέπεις όταν αντικρίζεις αυτή τη γυναίκα; Αν ήσουν ο σύζυγός της, τι θα έβλεπες; Άντρες (ας φέρουμε το θέμα στη σημερινή εποχή) τι βλέπετε όταν κοιτάζετε τη γυναίκα σας; Η απάντηση σ` αυτό εξαρτάται από το πρίσμα μέσα από το οποίο επιλέγετε να το δείτε. Αυτό που βλέπεις θα είναι πολύ διαφορετικό αν το κοιτάς μέσα από το πρίσμα του περιοδικού Playboy ή μέσα από το πρίσμα του Λόγου του Θεού. Αν κοιτάς μέσα από το πρίσμα του Λόγου του Θεού θα δεις μία απόγονο του Αβραάμ. Αν μάθουμε να βλέπουμε τις χριστιανές γυναίκες με τον τρόπο που έβλεπε ο Ιησούς τη γυναίκα στη συναγωγή, θα τις βλέπουμε ως κληρονόμους του Βασιλιά της δόξας. Και αυτό θα επηρεάσει βαθύτατα τη σχέση μας.

Φυσικά αυτό ισχύει και για τις δύο πλευρές. Οι γυναίκες μπορεί να είναι εξίσου απογοητευμένες με τους συζύγους τους όπως και οι σύζυγοι με τις γυναίκες τους. Οι γυναίκες είναι εξίσου επιρρεπής στο να μιλούν αρνητικά για τους συζύγους τους. Οι γυναίκες είναι εξίσου επιρρεπής στο να προσπαθούν να κάνουν τους άντρες τους να γίνουν όσο τέλειοι ονειρεύονταν. Και γι` αυτό μάλλον πρέπει να πούμε ότι και οι γυναίκες οφείλουν να βλέπουν τους συζύγους τους μέσα από το πρίσμα του Λόγου του Θεού. Οι σύζυγοι είναι υιοί του Αβράαμ ως πιστά παιδιά του Θεού. Κι αυτοί θα λάμψει κάποια μέρα σαν τον ήλιο στη βασιλεία του Πατέρα. Με όλα τα ελαττώματά τους θα μεταμορφωθεί σε κλάσματα δευτερολέπτου: κάθε αμαρτία θα εξαλειφθεί για πάντα και θα αποκτήσουν σώμα ένδοξο όπως αυτό του Χριστού.

Πιστεύω όμως ότι στα χρόνια που έρχονται θα μείνουμε έκπληκτοι διαπιστώνοντας πόσο δεν συμπεριφερόμασταν ο ένας στον άλλον με τον ένδοξο τρόπο που θα έπρεπε. Πρέπει να τιμάμε ο ένας τον άλλον ως άντρες και γυναίκες, να δείχνουμε σεβασμό και ευλάβεια. Πόσο πιο χαρούμενοι θα είμασταν αν τα λόγια μας ήταν γεμάτα από τέτοιου είδους αισθήματα! Και ΘΑ ΕΙΝΑΙ αν μάθουμε να βλέπουμε ο ένας τον άλλον μέσα από το πρίσμα του Λόγου του Θεού – ως θυγατέρες και γιοι του Αβραάμ, κληρονόμοι των υποσχέσεων του Θεού, προορισμένοι για ανείπωτη δόξα.

'''Άλλες Εικόνες από το Έργο του Ιησού'''

Να τι έκανε ο Ιησούς για να μας βοηθήσει να θυμηθούμε τι σημαίνει το γεγονός ότι είμαστε δημιουργημένοι άντρες και γυναίκες κατ` εικόνα Θεού. Και το έκανε ξανά και ξανά. Στο χρόνο που μου απομένει θα ήθελα να δώσω μερικές εικόνες πώς ο Ιησούς μας βοηθά να θυμηθούμε την αγνότητα και την αρμονία που θα πρέπει να διέπει τις σχέσεις μας. Υπάρχουν πολλά περισσότερα που θα μπορούσα να πω από αυτά που λέγονται εδώ.

'''Καταδικάζοντας την Εμπορικοποίηση των Γυναικών'''

Στο βιβλίο του Ματθαίου 5:28-29 ο Ιησούς λέει, «Εγώ όμως σας λέω πως όποιος βλέπει μια γυναίκα με πονηρή επιθυμία, έχει κιόλας διαπράξει μέσα του μοιχεία μ` αυτήν. Κι αν κάτι τόσο σπουδαίο σαν το δεξί σου μάτι σε σκανδαλίζει, βγάλ` το και πέταξέ το. Γιατί σε συμφέρει να χάσεις ένα μέλος σου, παρά να ριχτεί όλο το σώμα σου στην κόλαση.»

Με αυτή τη μία λέξη ο Ιησούς καταδίκασε με τον πιο ισχυρό τρόπο που υπάρχει (την απειλή της Κόλασης) όλες τις μορφές πορνογραφίας και όλη τη βιομηχανία εμπορικοποίησης του γυναικείου σώματος στους τομείς της διαφήμισης και της διασκέδασης. Μπορείτε να φανταστείτε την οργή που συσσωρεύεται στον Παράδεισο για τη βιομηχανία δισεκατομμυρίων δολαρίων που εκτελεί αυτό ακριβώς που ο Υιός του Θεού απαγορεύει, δηλαδή ο πειρασμός που ασκείται στους άντρες να βλέπουν τις γυναίκες μόνο για ικανοποίηση σεξουαλικής επιθυμίας – όχι ως άτομα, το τονίζω, αλλά μόνο ως αντικείμενα για σεξουαλική ικανοποίηση! Αυτό που φαίνεται ξεκάθαρα στο Ματθαίο 5:28 είναι ότι ο Ιησούς Χριστός θέλει να σώσει τις γυναίκες από αυτή την επίθεση κατά της προσωπικότητάς τους. Οι άντρες που ακολουθούν τον Ιησού είναι προσεκτικοί και φυλάσσονται για το καλό των γυναικών και για τη δόξα του Θεού. Και οι γυναίκες που ακολουθούν τον Χριστό αναζητούν από Αυτόν και όχι από τον κόσμο να τους δείξει πώς να χρησιμοποιούν το σώμα τους.

'''Εφαρμογή του Χρυσού Κανόνα'''

Στο βιβλίο του Ματθαίου 7:12 ο Ιησούς λέει, «Όλα όσα θέλετε να σας κάνουν οι άλλοι άνθρωποι, αυτά να τους κάνετε κι εσείς. Σ` αυτό συνοψίζονται ο νόμος και οι προφήτες.» Δε νομίζω να πιστεύετε ότι με αυτά τα λόγια ο Ιησούς άφηνε απ` έξω τις σχέσεις μεταξύ αντρών και γυναικών σαν να μην πρέπει να συμπεριφέρονται ο ένας στον άλλον εφαρμόζοντας το χρυσό κανόνα. Φυσικά και όχι. Πρέπει να φερόμαστε στους άλλους όπως θα θέλαμε εμείς να μας φέρονται.

Είναι δύσκολο να βρεθεί κάτι πιο ριζοσπαστικό από αυτή τη δήλωση. Επιφέρεται επανάσταση στις σχέσεις όταν και τα δύο μέρη εφαρμόζουν αυτόν τον κανόνα. Ο λόγος; Γιατί εγώ και εσύ, από τη φύση μας, έχουμε τη βαθύτατη επιθυμία να μας φέρονται καλά. Σε κανέναν δεν αρέσει να τον κοροϊδεύουν. Σε κανέναν δεν αρέσει να τον αγνοούν και να του δείχνουν ότι είναι άχρηστος. Σε κανέναν δεν αρέσει να τον εκμεταλλεύονται. Και αυτό σημαίνει ότι αν ο καθένας από εμάς ζούσε εφαρμόζοντας το χρυσό κανόνα, κανένας δε θα κορόιδευε τον άλλον. Κανένας δε θα έκανε το διπλανό του να νιώθει άχρηστος. Κανένας δε θα εκμεταλλευόταν κανέναν. Θα μετρούσαμε τη χαρά μας ανάλογα με το πόση χαρά θα προσφέραμε ο ένας στον άλλον. Και αυτό θα ήταν κάτι υπέρ-ριζοσπαστικό, ειδικά στους γάμους και στις σχέσεις μεταξύ αντρών και γυναικών. Και αυτό ακριβώς είναι που θέλει ο Ιησούς από εμάς.

'''Επιδίωξη Γνήσιας Ομοιότητας με τα Παιδιά και Ταπεινοφροσύνης'''

Το πιο φοβερό πράγμα που είπε ο Ιησούς κατά των συνηθισμένων αμαρτίων που διαπράττουν άντρες και γυναίκες βρίσκεται στο βιβλίο του Ματθαίου 18:3-4, «Σας βεβαιώνω πως αν δεν αλλάξετε κι αν δε γίνετε σαν τα παιδιά, δε θα μπείτε στη βασιλεία του Θεού. Όποιος λοιπόν ταπεινώσει τον εαυτό του σαν αυτό το παιδί, αυτός είναι ο ανώτερος στη βασιλεία του Θεού.» Οι άντρες που συμπεριφέρονται σαν νταήδες και οι γυναίκες που παριστάνουν τις φιλάρεσκες δεν ομοιάζουν με τα παιδιά. Συμπεριφέρονται απλώς παιδιάστικα. Η γνήσια ομοιότητα με τα παιδιά και η ταπεινοφροσύνη, όπως όλα όσα διδάσκει ο Ιησούς, είναι άκρως ριζοσπαστικά για τις σχέσεις μεταξύ αντρών και γυναικών.

'''Χριστιανική Ηγεσία ως Ηγεσία υπέρ όσων έχουν ανάγκη'''

Και πώς συνδέεται αυτό με το συμπέρασμα που βγάλαμε την προηγούμενη εβδομάδα, ότι δηλαδή ο Θεός έχει καλέσει τους άντρες να είναι υπεύθυνοι για την ηγεσία στη σχέση τους με τις γυναίκες; Ότι οι άντρες είναι αυτοί που πρώτοι θα δώσουν λόγο στον Θεό για την πρωτοβουλία τους να κάνουν ό,τι είναι δυνατό για να είναι σωστή η σχέση;

Η απάντηση: ο Ιησούς καθαγιάζει τη χριστιανική ηγεσία από οτιδήποτε την σπιλώνει και κρατά αυτό που την ενώνει. Την καθαγιάζει από την αγάπη για το εγώ μας και διαμορφώνει την πραγματικότητα της υπηρεσίας προς τους άλλους. Μας λέει, «Γιατί όποιος υψώσει τον εαυτό του θα ταπεινωθεί» (Ματθ. 23:12) Εδώ, στο πλαίσιο της χριστιανικής ηγεσίας, τελειώνει η υπεροψία και η αγάπη για τον εαυτό μας. Λέει επίσης, «Όποιος θέλει να γίνει μεγάλος ανάμεσά σας πρέπει να γίνει υπηρέτης σας» (Ματθ. 20:26) Αυτό είναι το κλειδί για την ηγεσία που στόχο έχει να βοηθήσει τους συνανθρώπους μας.

Πόσο μεγάλο λάθος όμως θα κάναμε αν ισχυριζόμασταν πως ο Ιησούς εξυψώνοντας τη σημασία της υπηρεσίας προς τους άλλους εξάλειψε την έννοια της ηγεσίας. Γνωρίζουμε από όλα όσα έχει πει και έχει πράξει πως αυτό δεν ισχύει.

Είπε το εξής, «Αλλά ο ανώτερος ανάμεσά σας πρέπει να γίνει σαν τον κατώτερο, κι ο αρχηγός σαν τον υπηρέτη» (Λουκάς 22:26). Ποτέ δεν είπε «Ο αρχηγός να σταματήσει να είναι αρχηγός» ούτε «Το να υπηρετείς σε καθιστά λιγότερο αρχηγό». Είπε απλώς, «Όπου υπάρχει ηγεσία, ας είναι ηγεσία η οποία θα υπηρετεί».

Έδωσε τον εαυτό Του ως παράδειγμα για να εξηγήσει αυτό που είπε: ακόμη και στο κατώτατο σημείο υπηρεσίας που μπορούσε να φτάσει, με την πετσέτα τυλιγμένη γύρω του και πλένοντας τα πόδια των μαθητών Του σαν να ήταν σκλάβος, κανένας δεν αμφέβαλλε για το ποιος ήταν ο αρχηγός. Αυτόν θα ακολουθούσαν. Και αν καταλάβαιναν το νόημα αυτής της πράξης Του, θα είχαν και αυτοί γονατίσει. Η έννοια της υπηρεσίας δεν ανατρέπει ή ακυρώνει την ηγεσία. Τη μεταμορφώνει. Όταν ο Ιησούς ήταν πάνω στο σταυρό φανερά αδύναμος και αβοήθητος οδηγούσε με την πράξη Του όσους πίστευαν σε Αυτόν στη δόξα του Παραδείσου.

Αυτό που κάνει ο Ιησούς για εμάς είναι να μας δείχνει και να μας διδάσκει ότι αν ο άνθρωπος ντυθεί τον μανδύα της ηγεσίας όπως περιγράφεται στο κεφάλαιο 2 της Γένεσης δε θα το διεκδικεί ως δικαίωμα για τον εαυτό του αλλά θα το αποδεχθεί ως ευθύνη δοσμένη από τον Κύριο. Η γλώσσα της ηγεσίας είναι η γλώσσα της ευθύνης όχι η γλώσσα των δικαιωμάτων. Είναι ευθύνη όσων είναι ηγέτες που υπηρετούν, όχι δικαίωμα για υπεροπτική κυριαρχία.

Για το ίδιο θέμα μιλάει ο απόστολος Παύλος, για τους συζύγους που πρέπει να αγαπούν και να υπηρετούν όπως ο Χριστός, στην Προς Εφεσίους επιστολή στο κεφάλαιο 5. Σ` αυτό θα αναφερθούμε την επόμενη εβδομάδα.

Ο Ιησούς, οι Άντρες και οι Γυναίκες

2013-03-20T03:39:10Z

Kathyyee: Νέα σελίδα με '{{info|Jesus, Women, and Men}} <blockquote>'''Λουκάς 13:10-17''' </blockquote><blockquote>Κάποιο Σάββατο δίδασκε ο Ιησούς σε μια σ...'

{{info|Jesus, Women, and Men}}
<blockquote>'''Λουκάς 13:10-17''' </blockquote><blockquote>Κάποιο Σάββατο δίδασκε ο Ιησούς σε μια συναγωγή. Εκεί βρισκόταν και μια γυναίκα, δεκαοχτώ χρόνια άρρωστη από δαιμονικό πνεύμα. Ήταν κυρτωμένη και δεν μπορούσε καθόλου να ισιώσει το σώμα της. Όταν την είδε ο Ιησούς, τη φώναξε και της είπε: «Γυναίκα, απαλλάσεσαι από την αρρώστιά σου». Έβαλε πάνω της τα χέρια του κι αμέσως εκείνη ορθώθηκε και δόξαζε το Θεό. Ο αρχισυνάγωγος όμως, αγανακτισμένος που ο Ιησούς έκανε τη θεραπεία το Σάββατο, γύρισε στο πλήθος και είπε: «Υπάρχουν έξι μέρες που επιτρέπεται να εργάζεται κανείς. Μέσα σ` αυτές, λοιπόν, να έρχεστε και να θεραπεύεστε, και όχι το Σάββατο». Ο Κύριος του απάντησε: «Υποκριτή! Ο καθένας σας δε λύνει το βόδι του ή το γαϊδούρι του από το παχνί το Σάββατο και πάει να το ποτίσει; Κι αυτή, που είναι απόγονος του Αβραάμ, και ο σατανάς την είχε δεμένη δεκαοχτώ χρόνια, δεν έπρεπε να λυθεί απ` αυτά τα δεσμά το Σάββατο;» Με τα λόγια του αυτά ντροπιάζονταν όλοι οι αντίπαλοί του κι ο κόσμος χαιρόταν για όλα τα θαυμαστά που έκανε ο Ιησούς.</blockquote>
Ο Ιησούς έχει προσπαθήσει περισσότερο από κάθε άλλον και έχει καταφέρει να φέρει αγνότητα και αρμονία ανάμεσα στους άντρες και στις γυναίκες. Θέλω να σας παρουσιάσω αυτήν την αλήθεια ξεκινώντας με το παραπάνω απόσπασμα και στη συνέχεια δείχνοντας την ίδια αλήθεια μέσω άλλων αποσπασμάτων από τη διδασκαλία Του.

'''Το συμβάν στο Λουκά 13:10-17 '''

Μία γυναίκα βρισκόταν στη συναγωγή την ημέρα του Σαββάτου. Ήταν κυρτωμένη και δε μπορούσε να σταθεί. Στην ίδια κατάσταση ήταν για 18 χρόνια. Ο Ιησούς βρισκόταν επίσης στη συναγωγή εκείνη την ημέρα για να διδάξει. Και αυτό που θα συμβεί είναι εκπληκτικό. Ο Ιησούς δεν τη ρωτά για την αρρώστιά της. Εκείνη δε ζητά από τον Ιησού να τη θεραπεύσει. Στα εδάφια 12-13 διαβάζουμε απλώς «Όταν την είδε ο Ιησούς, τη φώναξε και της είπε: Γυναίκα, απαλλάσεσαι από την αρρώστιά σου. Έβαλε πάνω της τα χέρια του κι αμέσως εκείνη ορθώθηκε και δόξαζε το Θεό».

Η γυναίκα δε ζήτησε τίποτα. Δεν υποσχέθηκε τίποτα. Δεν πίεσε τον Ιησού. Δεν τον ανάγκασε να βάλει τα χέρια Του επάνω της. Θα μπορούσε να τελειώσει τη διδασκαλία Του και να επιστρέψει στο σπίτι Του χωρίς κανείς να σκεφτεί αυτή τη γυναίκα. Αλλά ο Ιησούς σταμάτησε, τη φώναξε. Πήρε την πρωτοβουλία και ασχολήθηκε μαζί της.

'''Ο Ιησούς σε Ετοιμότητα'''

Ο Ιησούς είναι έτοιμος να δράσει. Έχει κάτι να πει. Έχει κάτι να πει για την ημέρα του Σαββάτου και τι σημαίνει ότι πρέπει να είναι ιερή. Έχει να πει κάτι για την υποκρισία των αρχηγών της συναγωγής οι οποίοι ποτίζουν τα ζώα τους το Σάββατο αλλά θυμώνουν με το γεγονός ότι ο Ιησούς θεραπεύει. Και έχει επίσης κάτι να πει για τους άντρες και γυναίκες.

Αυτή η τελευταία πρόταση θα μας απασχολήσει σήμερα. Επικεντρώνουμε την προσοχή μας στο εδάφιο 16: «Κι αυτή, που είναι απόγονος του Αβραάμ, και ο σατανάς την είχε δεμένη δεκαοχτώ χρόνια, δεν έπρεπε να λυθεί απ` αυτά τα δεσμά το Σάββατο;» Αν το μόνο που ήθελε να πει ο Ιησούς ήταν ότι πρέπει να κάνουμε το σωστό την ημέρα του Σαββάτου ή να τονίσει την υποκρισία των αρχηγών θα μπορούσε απλώς να πει «Δεν πρέπει αυτή η γυναίκα που ο σατανάς την είχε δεμένη δεκαοχτώ χρόνια να λυθεί από τα δεσμά το Σάββατο;» Δεν είπε όμως μόνο αυτό. Την αποκάλεσε «απόγονο του Αβραάμ». «Κι αυτή, που είναι απόγονος του Αβραάμ....να λυθεί απ` αυτά τα δεσμά το Σάββατο;»

'''«Απόγονος του Αβραάμ»'''

Αυτά τα λόγια, «απόγονος του Αβραάμ», αποσκοπούν στη μεταφορά ενός μηνύματος προς τους αρχηγούς της συναγωγής. Το μήνυμα έχει ως εξής: Ένας ακόμα λόγος για να νοιάζεστε περισσότερο για έναν άνθρωπο που υποφέρει παρά για ένα διψασμένο ζώο είναι ότι και αυτή η γυναίκα είναι κληρονόμος της ευλογίας που υποσχέθηκε ο Θεός στον Αβραάμ. Υπερηφανεύεστε λέγοντας «Είμαστε παιδιά του Αβραάμ.» Και αυτή είναι απόγονος του Αβραάμ. Προσπαθείτε να αποφύγετε τις προειδοποιήσεις του Ιωάννη του Βαπτιστή λέγοντας «Έχουμε τον Αβραάμ για πατέρα μας.» Και αυτή έχει τον Αβραάμ για πατέρα της.

 Το μήνυμα, λοιπόν, του Ιησού προς τους αρχηγούς της συναγωγής δεν ήταν μόνο το να κρατήσουν άγια την ημέρα του Σαββάτου ή μόνο η υποκρισία τους αλλά το πώς οι άντρες και οι γυναίκες θα έπρεπε να συμπεριφέρονται μεταξύ τους ως κληρονόμοι των υποσχέσεων του Θεού. Έλεγε στους άντρες στη συναγωγή τότε και λέει στους άντρες στην εκκλησία σήμερα, «Οι πιστές γυναίκες ανάμεσά σας είναι κληρονόμοι των υποσχέσεων του Θεού. Φέρονται και αυτές με πραότητα και θα κληρονομήσουν τη γη της επαγγελίας (Ματθαίος 5:5). Είναι και αυτές ευσεβείς και θα λάμψουν σαν τον ήλιο στη βασιλεία του Πατέρα τους (Ματθαίος 13:43).

 

Βλέποντας ο ένας τον άλλον μέσα από το πρίσμα της Γραφής

 

Τι σημαίνει αυτό για εμάς, τους άντρες και τις γυναίκες, σήμερα; Σύζυγοι. Αδέλφια. Ζευγάρια. Όλοι εμείς που συνάπτουμε σχέσεις ο ένας με τον άλλον. Σημαίνει ότι πρέπει να μάθουμε να βλέπουμε ο ένας τον άλλον μέσα από το πρίσμα του Λόγου του Θεού. Τι εννοώ:

 

Η γυναίκα που βρισκόταν στη συναγωγή ήταν κυρτωμένη για 18 χρόνια. Πώς σας φαίνεται αυτό; Είναι απαίσιο. Όλοι σε κοιτάζουν επίμονα. Πιστεύουν ότι έχεις κάνει τρομερές αμαρτίες. Τα παιδιά γελούν και κοροιδεύουν. Δε μπορείς να κοιτάξεις κανέναν στα μάτια. Οι γύρω σου δεν νιώθουν άνετα να ανοίξουν συζήτηση μαζί σου. Δε μπορείς να έχεις κανονικές σεξουαλικές σχέσεις με τον άντρα σου. Νιώθεις ότι ντροπιάζεις όλους όσους είναι κοντά σου.

 

Τι βλέπεις όταν αντικρίζεις αυτή τη γυναίκα; Αν ήσουν ο σύζυγός της, τι θα έβλεπες; Άντρες (ας φέρουμε το θέμα στη σημερινή εποχή) τι βλέπετε όταν κοιτάζετε τη γυναίκα σας; Η απάντηση σ` αυτό εξαρτάται από το πρίσμα μέσα από το οποίο επιλέγετε να το δείτε. Αυτό που βλέπεις θα είναι πολύ διαφορετικό αν το κοιτάς μέσα από το πρίσμα του περιοδικού Playboy ή μέσα από το πρίσμα του Λόγου του Θεού. Αν κοιτάς μέσα από το πρίσμα του Λόγου του Θεού θα δεις μία απόγονο του Αβραάμ. Αν μάθουμε να βλέπουμε τις χριστιανές γυναίκες με τον τρόπο που έβλεπε ο Ιησούς τη γυναίκα στη συναγωγή, θα τις βλέπουμε ως κληρονόμους του Βασιλιά της δόξας. Και αυτό θα επηρεάσει βαθύτατα τη σχέση μας.

 

Φυσικά αυτό ισχύει και για τις δύο πλευρές. Οι γυναίκες μπορεί να είναι εξίσου απογοητευμένες με τους συζύγους τους όπως και οι σύζυγοι με τις γυναίκες τους. Οι γυναίκες είναι εξίσου επιρρεπής στο να μιλούν αρνητικά για τους συζύγους τους. Οι γυναίκες είναι εξίσου επιρρεπής στο να προσπαθούν να κάνουν τους άντρες τους να γίνουν όσο τέλειοι ονειρεύονταν. Και γι` αυτό μάλλον πρέπει να πούμε ότι και οι γυναίκες οφείλουν να βλέπουν τους συζύγους τους μέσα από το πρίσμα του Λόγου του Θεού. Οι σύζυγοι είναι υιοί του Αβράαμ ως πιστά παιδιά του Θεού. Κι αυτοί θα λάμψει κάποια μέρα σαν τον ήλιο στη βασιλεία του Πατέρα. Με όλα τα ελαττώματά τους θα μεταμορφωθεί σε κλάσματα δευτερολέπτου: κάθε αμαρτία θα εξαλειφθεί για πάντα και θα αποκτήσουν σώμα ένδοξο όπως αυτό του Χριστού.

 

Πιστεύω όμως ότι στα χρόνια που έρχονται θα μείνουμε έκπληκτοι διαπιστώνοντας πόσο δεν συμπεριφερόμασταν ο ένας στον άλλον με τον ένδοξο τρόπο που θα έπρεπε. Πρέπει να τιμάμε ο ένας τον άλλον ως άντρες και γυναίκες, να δείχνουμε σεβασμό και ευλάβεια. Πόσο πιο χαρούμενοι θα είμασταν αν τα λόγια μας ήταν γεμάτα από τέτοιου είδους αισθήματα! Και ΘΑ ΕΙΝΑΙ αν μάθουμε να βλέπουμε ο ένας τον άλλον μέσα από το πρίσμα του Λόγου του Θεού – ως θυγατέρες και γιοι του Αβραάμ, κληρονόμοι των υποσχέσεων του Θεού, προορισμένοι για ανείπωτη δόξα.

 

Άλλες Εικόνες από το Έργο του Ιησού

 

Να τι έκανε ο Ιησούς για να μας βοηθήσει να θυμηθούμε τι σημαίνει το γεγονός ότι είμαστε δημιουργημένοι άντρες και γυναίκες κατ` εικόνα Θεού. Και το έκανε ξανά και ξανά. Στο χρόνο που μου απομένει θα ήθελα να δώσω μερικές εικόνες πώς ο Ιησούς μας βοηθά να θυμηθούμε την αγνότητα και την αρμονία που θα πρέπει να διέπει τις σχέσεις μας. Υπάρχουν πολλά περισσότερα που θα μπορούσα να πω από αυτά που λέγονται εδώ.

 Καταδικάζοντας την Εμπορικοποίηση των Γυναικών

 Στο βιβλίο του Ματθαίου 5:28-29 ο Ιησούς λέει, «Εγώ όμως σας λέω πως όποιος βλέπει μια γυναίκα με πονηρή επιθυμία, έχει κιόλας διαπράξει μέσα του μοιχεία μ` αυτήν. Κι αν κάτι τόσο σπουδαίο σαν το δεξί σου μάτι σε σκανδαλίζει, βγάλ` το και πέταξέ το. Γιατί σε συμφέρει να χάσεις ένα μέλος σου, παρά να ριχτεί όλο το σώμα σου στην κόλαση.»

 

Με αυτή τη μία λέξη ο Ιησούς καταδίκασε με τον πιο ισχυρό τρόπο που υπάρχει (την απειλή της Κόλασης) όλες τις μορφές πορνογραφίας και όλη τη βιομηχανία εμπορικοποίησης του γυναικείου σώματος στους τομείς της διαφήμισης και της διασκέδασης. Μπορείτε να φανταστείτε την οργή που συσσωρεύεται στον Παράδεισο για τη βιομηχανία δισεκατομμυρίων δολαρίων που εκτελεί αυτό ακριβώς που ο Υιός του Θεού απαγορεύει, δηλαδή ο πειρασμός που ασκείται στους άντρες να βλέπουν τις γυναίκες μόνο για ικανοποίηση σεξουαλικής επιθυμίας – όχι ως άτομα, το τονίζω, αλλά μόνο ως αντικείμενα για σεξουαλική ικανοποίηση! Αυτό που φαίνεται ξεκάθαρα στο Ματθαίο 5:28 είναι ότι ο Ιησούς Χριστός θέλει να σώσει τις γυναίκες από αυτή την επίθεση κατά της προσωπικότητάς τους. Οι άντρες που ακολουθούν τον Ιησού είναι προσεκτικοί και φυλάσσονται για το καλό των γυναικών και για τη δόξα του Θεού. Και οι γυναίκες που ακολουθούν τον Χριστό αναζητούν από Αυτόν και όχι από τον κόσμο να τους δείξει πώς να χρησιμοποιούν το σώμα τους.

 Εφαρμογή του Χρυσού Κανόνα

 

Στο βιβλίο του Ματθαίου 7:12 ο Ιησούς λέει, «Όλα όσα θέλετε να σας κάνουν οι άλλοι άνθρωποι, αυτά να τους κάνετε κι εσείς. Σ` αυτό συνοψίζονται ο νόμος και οι προφήτες.» Δε νομίζω να πιστεύετε ότι με αυτά τα λόγια ο Ιησούς άφηνε απ` έξω τις σχέσεις μεταξύ αντρών και γυναικών σαν να μην πρέπει να συμπεριφέρονται ο ένας στον άλλον εφαρμόζοντας το χρυσό κανόνα. Φυσικά και όχι. Πρέπει να φερόμαστε στους άλλους όπως θα θέλαμε εμείς να μας φέρονται.

 

Είναι δύσκολο να βρεθεί κάτι πιο ριζοσπαστικό από αυτή τη δήλωση. Επιφέρεται επανάσταση στις σχέσεις όταν και τα δύο μέρη εφαρμόζουν αυτόν τον κανόνα. Ο λόγος; Γιατί εγώ και εσύ, από τη φύση μας, έχουμε τη βαθύτατη επιθυμία να μας φέρονται καλά. Σε κανέναν δεν αρέσει να τον κοροϊδεύουν. Σε κανέναν δεν αρέσει να τον αγνοούν και να του δείχνουν ότι είναι άχρηστος. Σε κανέναν δεν αρέσει να τον εκμεταλλεύονται. Και αυτό σημαίνει ότι αν ο καθένας από εμάς ζούσε εφαρμόζοντας το χρυσό κανόνα, κανένας δε θα κορόιδευε τον άλλον. Κανένας δε θα έκανε το διπλανό του να νιώθει άχρηστος. Κανένας δε θα εκμεταλλευόταν κανέναν. Θα μετρούσαμε τη χαρά μας ανάλογα με το πόση χαρά θα προσφέραμε ο ένας στον άλλον. Και αυτό θα ήταν κάτι υπέρ-ριζοσπαστικό, ειδικά στους γάμους και στις σχέσεις μεταξύ αντρών και γυναικών. Και αυτό ακριβώς είναι που θέλει ο Ιησούς από εμάς.

 

Επιδίωξη Γνήσιας Ομοιότητας με τα Παιδιά και Ταπεινοφροσύνης

 

Το πιο φοβερό πράγμα που είπε ο Ιησούς κατά των συνηθισμένων αμαρτίων που διαπράττουν άντρες και γυναίκες βρίσκεται στο βιβλίο του Ματθαίου 18:3-4, «Σας βεβαιώνω πως αν δεν αλλάξετε κι αν δε γίνετε σαν τα παιδιά, δε θα μπείτε στη βασιλεία του Θεού. Όποιος λοιπόν ταπεινώσει τον εαυτό του σαν αυτό το παιδί, αυτός είναι ο ανώτερος στη βασιλεία του Θεού.» Οι άντρες που συμπεριφέρονται σαν νταήδες και οι γυναίκες που παριστάνουν τις φιλάρεσκες δεν ομοιάζουν με τα παιδιά. Συμπεριφέρονται απλώς παιδιάστικα. Η γνήσια ομοιότητα με τα παιδιά και η ταπεινοφροσύνη, όπως όλα όσα διδάσκει ο Ιησούς, είναι άκρως ριζοσπαστικά για τις σχέσεις μεταξύ αντρών και γυναικών.

 

Χριστιανική Ηγεσία ως Ηγεσία υπέρ όσων έχουν ανάγκη

 

Και πώς συνδέεται αυτό με το συμπέρασμα που βγάλαμε την προηγούμενη εβδομάδα, ότι δηλαδή ο Θεός έχει καλέσει τους άντρες να είναι υπεύθυνοι για την ηγεσία στη σχέση τους με τις γυναίκες; Ότι οι άντρες είναι αυτοί που πρώτοι θα δώσουν λόγο στον Θεό για την πρωτοβουλία τους να κάνουν ό,τι είναι δυνατό για να είναι σωστή η σχέση;

 

Η απάντηση: ο Ιησούς καθαγιάζει τη χριστιανική ηγεσία από οτιδήποτε την σπιλώνει και κρατά αυτό που την ενώνει. Την καθαγιάζει από την αγάπη για το εγώ μας και διαμορφώνει την πραγματικότητα της υπηρεσίας προς τους άλλους. Μας λέει, «Γιατί όποιος υψώσει τον εαυτό του θα ταπεινωθεί» (Ματθ. 23:12) Εδώ, στο πλαίσιο της χριστιανικής ηγεσίας, τελειώνει η υπεροψία και η αγάπη για τον εαυτό μας. Λέει επίσης, «Όποιος θέλει να γίνει μεγάλος ανάμεσά σας πρέπει να γίνει υπηρέτης σας» (Ματθ. 20:26) Αυτό είναι το κλειδί για την ηγεσία που στόχο έχει να βοηθήσει τους συνανθρώπους μας.

 Πόσο μεγάλο λάθος όμως θα κάναμε αν ισχυριζόμασταν πως ο Ιησούς εξυψώνοντας τη σημασία της υπηρεσίας προς τους άλλους εξάλειψε την έννοια της ηγεσίας. Γνωρίζουμε από όλα όσα έχει πει και έχει πράξει πως αυτό δεν ισχύει.

 

Είπε το εξής, «Αλλά ο ανώτερος ανάμεσά σας πρέπει να γίνει σαν τον κατώτερο, κι ο αρχηγός σαν τον υπηρέτη» (Λουκάς 22:26). Ποτέ δεν είπε «Ο αρχηγός να σταματήσει να είναι αρχηγός» ούτε «Το να υπηρετείς σε καθιστά λιγότερο αρχηγό». Είπε απλώς, «Όπου υπάρχει ηγεσία, ας είναι ηγεσία η οποία θα υπηρετεί».

 

Έδωσε τον εαυτό Του ως παράδειγμα για να εξηγήσει αυτό που είπε: ακόμη και στο κατώτατο σημείο υπηρεσίας που μπορούσε να φτάσει, με την πετσέτα τυλιγμένη γύρω του και πλένοντας τα πόδια των μαθητών Του σαν να ήταν σκλάβος, κανένας δεν αμφέβαλλε για το ποιος ήταν ο αρχηγός. Αυτόν θα ακολουθούσαν. Και αν καταλάβαιναν το νόημα αυτής της πράξης Του, θα είχαν και αυτοί γονατίσει. Η έννοια της υπηρεσίας δεν ανατρέπει ή ακυρώνει την ηγεσία. Τη μεταμορφώνει. Όταν ο Ιησούς ήταν πάνω στο σταυρό φανερά αδύναμος και αβοήθητος οδηγούσε με την πράξη Του όσους πίστευαν σε Αυτόν στη δόξα του Παραδείσου.

Αυτό που κάνει ο Ιησούς για εμάς είναι να μας δείχνει και να μας διδάσκει ότι αν ο άνθρωπος ντυθεί τον μανδύα της ηγεσίας όπως περιγράφεται στο κεφάλαιο 2 της Γένεσης δε θα το διεκδικεί ως δικαίωμα για τον εαυτό του αλλά θα το αποδεχθεί ως ευθύνη δοσμένη από τον Κύριο. Η γλώσσα της ηγεσίας είναι η γλώσσα της ευθύνης όχι η γλώσσα των δικαιωμάτων. Είναι ευθύνη όσων είναι ηγέτες που υπηρετούν, όχι δικαίωμα για υπεροπτική κυριαρχία.

 

Για το ίδιο θέμα μιλάει ο απόστολος Παύλος, για τους συζύγους που πρέπει να αγαπούν και να υπηρετούν όπως ο Χριστός, στην Προς Εφεσίους επιστολή στο κεφάλαιο 5. Σ` αυτό θα αναφερθούμε την επόμενη εβδομάδα.

Πώς οι νέοι μπορούν να δοξάζουν τον Θεό στη δουλειά τους;

2012-11-27T22:47:51Z

Kathyyee: Κλείδωσε το Πώς οι νέοι μπορούν να δοξάζουν τον Θεό στη δουλειά τους; ([edit=sysop] (επ' αόριστο) [move=sysop] (επ' αόριστο))

{{info|How to Glorify God at Work}}

Επέστρεψα στη βάση μου, ύστερα από δυο εβδομάδες στην Αυστραλία. Είμαι γεμάτος ευγνωμοσύνη στο Θεό και στους εκεί πιστούς Του, για τις χαρές που δοκίμασα εργαζόμενος μαζί τους στο Brisbane, το Sydney και στα βουνά της Katoomba.

Ένα από τα συνέδρια το ονόμασαν Engage (Συμμετοχή), και απευθυνόταν σε «νέους εργάτες», δηλ. σε νέους επαγγελματίες σε σχέση με το χώρο της δουλειάς τους. Σε μια συνέντευξη με ρώτησαν, αν νόμιζα ότι μια τέτοια στόχευση για το συνέδριο ήταν καλή ιδέα. Απάντησα «ναι», με βάση την Α’ Κορινθίους 10/31, «είτε τρώτε είτε πίνετε είτε κάνετε οτιδήποτε άλλο, όλα αποβλέποντας στη δόξα του Θεού να τα κάνετε».

Με ρώτησαν, «πώς οι νέοι εργάτες μπορούν να δοξάζουν τον Θεό στη δουλειά;

Σας δίνω τα κύρια σημεία της απάντησής μου:
<blockquote>
''Εξάρτηση'': Πήγαινε στη δουλειά εξαρτώμενος ολότελα από τον Θεό (Παροιμίες 5/5,6 και Ιωάννης 15/5). Χωρίς Αυτόν δεν μπορείς να αναπνέεις, να κινιέσαι, να σκέπτεσαι, να αισθάνεσαι ή να μιλάς. Για να μην αναφερθώ και στην πνευματική διάσταση της ανάγκης. Να σηκωθείς το πρωί και να γνωρίσεις στον Θεό πόσο απελπιστικά Τον χρειάζεσαι. Προσευχήσου για βοήθεια.
</blockquote><blockquote>
''Ακεραιότητα'': Να είσαι απόλυτα και σε κάθε λεπτομέρεια έντιμος και αξιόπιστος στη δουλειά σου. Να είσαι συνεπής στην ώρα σου. Εργάσου όλες τις ώρες. «Μη κλέψεις». Πολλοί εργαζόμενοι δεν κλέβουν, βέβαια, από το ταμείο της επιχείρησης αλλά «κλέβουν» τους εργοδότες τους με τη τεμπελιά τους.
</blockquote><blockquote>
''Δεξιότητα''. Κάνε το καλύτερο, για το έργο που κάνεις. Ο Θεός δεν σου έδωσε μόνο τη χάρη της ακεραιότητας, αλλά και το χάρισμα της εξειδίκευσης. Αποθησαύρισε αυτό το χάρισμα και να είσαι καλός οικονόμος των δεξιοτήτων σου. Αυτή η αύξηση στη δεξιοτεχνία σου οικοδομείται από τους παράγοντες της εξάρτησης και ακεραιότητας που αναφέρθησαν πριν.
</blockquote><blockquote>
''Ενεργή συμμετοχή'', όποτε σου δίνεται η ευκαιρία να προσφέρεις στη συγκρότηση ηθικής δεοντολογίας στο χώρο δουλειάς ώστε οι εργασιακές δομές, πολιτική και προσδοκίες να έχουν μια Χριστιανική προοπτική. Για παράδειγμα δέστε πώς η ηθική άποψη έχει επηρεάσει την τεράστια αλυσίδα εστιατορίων Chick-fil-Α που δεν ανοίγουν τις Κυριακές!
</blockquote><blockquote>
''Επίδραση'': Προσπάθησε να βοηθήσεις την εταιρία σου να έχει τέτοια επίδραση που να εμπλουτίζει τη ζωή, χωρίς να κάνει κακό στην ψυχή των συνεργατών. Μερικές εταιρίες έχουν καταστρεπτική επίδραση (π.χ. τυχερά παιχνίδια, πορνογραφία, απάτες, κ.λπ.) εκτρώσεις, ψεύτικες προσφορές… Πολλές όμως μπορούν να βοηθηθούν ώστε να έχουν ευεργετική επίδραση στη ζωή, χωρίς να ζημιώνουν τη ψυχή των ανθρώπων με οποιοδήποτε τρόπο. Καθώς σου δίνονται ευκαιρίες, εργάσου προς αυτήν την κατεύθυνση.
</blockquote><blockquote>
''Επικοινωνία'': Οι τόποι εργασίας είναι ιστοί (κυψέλες) σχέσεων. Οι σχέσεις είναι δυνατές μέσω της επικοινωνίας. ΄Υφανε τη χριστιανική σου κοσμοαντίληψη στις καθημερινές επικοινωνίες σου στη ζωή, με ένα φυσιολογικό τρόπο. Μη κρύβεις το φως σου κάτω από ένα καλάθι. Βάλτο πάνω σ’ ένα πάγκο, με σοφία, φυσιολογικά, χαρούμενα. «Ας αγάλλονται, και ας ευφραίνονται σε σένα, όλοι εκείνοι που σε ζητούν· εκείνοι που αγαπούν τη σωτηρία σου, ας λένε διαρκώς: Ας μεγαλυνθεί ο Κύριος» (Ψαλμός 40/16).
</blockquote><blockquote>
''Αγάπη'': Υπηρέτησε τους άλλους. Να είσαι ο πρώτος που θα προθυμοποιηθεί να πάει να πάρει την πίτσα, να οδηγήσει το βαν, να οργανώσει την εκδρομή. Δείξε ενδιαφέρον για τους άλλους στη δουλειά. Να είσαι γνωστός ως ο ένας που φροντίζει, όχι για τις ελαφριές ιστορίες του Σαββατοκύριακου αλλά για τα βαριά φορτία και οδυνηρά πρωινά της κάθε Δευτέρας. Αγάπα τα πρόσωπα με τα οποία εργάζεσαι και φρόντισε να τους δείχνεις Εκείνον που σηκώνει τα μεγάλα φορτία.
</blockquote><blockquote>
''Χρήματα'': Δουλειά είναι το μέρος που κερδίζεις (και ξοδεύεις) χρήματα. Όλα είναι του Θεού, και όχι δικά σου. Εσύ είσαι διαχειριστής. Χρησιμοποίησε τα κέρδη σου με μια υπερχειλίζουσα γενναιοδωρία, που δείχνει τον τρόπο που διαχειρίζεσαι τα χρήματα του Θεού Μην εργάζεσαι για να κερδίσεις για να έχεις. Εργάσου για να κερδίζεις για να δίνεις και να επενδύεις για την προώθηση της υπόθεσης του Χριστού. Κάνε τα χρήματα σου να «μιλούν» για τον Χριστό που είναι ο υπέρτατος θησαυρός σου.
</blockquote><blockquote>
''Ευχαριστίες'': Να ευχαριστείς πάντοτε τον Θεό για τη ζωή, την υγεία και τα χρήματα και για τον Ιησού.

 
</blockquote>

Πώς οι νέοι μπορούν να δοξάζουν τον Θεό στη δουλειά τους;

2012-11-27T22:47:29Z

Kathyyee: Νέα σελίδα με '{{info|How to Glorify God at Work}} Επέστρεψα στη βάση μου, ύστερα από δυο εβδομάδες στην Αυστραλία. Είμαι γε...'

Ειρήνη που Ξεπερνά τον Ανθρώπινο Νου

2012-11-12T15:42:45Z

Kathyyee: Νέα σελίδα με '{{info|Peace That Passes All Understanding}}Το παρακάτω είναι ένα από τα πιο γνωστά εδάφια της Αγίας Γραφής: «Για...'

{{info|Peace That Passes All Understanding}}Το παρακάτω είναι ένα από τα πιο γνωστά εδάφια της Αγίας Γραφής:

«Για τίποτε να μη σας πιάνει άγχος, αλλά σε κάθε περίσταση τα αιτήματά σας να τα απευθύνετε στο Θεό με προσευχή και δέηση, που θα συνοδεύονται από ευχαριστία. Και η ειρήνη του Θεού, που είναι ασύλληπτη στο ανθρώπινο μυαλό, θα διαφυλάξει τις καρδιές και τις σκέψεις σας κοντά στον Ιησού Χριστό.» Προς Φιλιππησίους 4:6-7

Ακούγεται αρκετά εύκολο: προσευχή + ευχαριστία = ειρήνη. Ακολουθείς τα βήματα και έχεις ειρήνη. Τότε γιατί η εξίσωση δεν είναι πάντα ισοδύναμη; Όταν είμαι αναστατωμένος, προσεύχομαι, αλλά το μυαλό μου γυρνάει πάντα σ` αυτό που με στενοχωρεί και πριν το καταλάβω, αρχίζω να ασχολούμαι ξανά με το πρόβλημα, προσπαθώντας να δώσω λύση. Αφού παραδεχτώ ότι πάλι αποσπάστηκα, ξαναγυρνώ στην προσευχή για να συνεχιστεί ο ίδιος κύκλος. Συνεχίζω ευχαριστώντας τον Θεό, κάνω μια λίστα αλλά μάταια, γιατί σπάνια με αποσπά από το άγχος μου. Όσο μεγάλη κι αν είναι η λίστα, δεν μου εγγυάται ότι θα ξεχάσω το πρόβλημά μου.

Και τώρα; Τι γίνεται; Έχω χρησιμοποιήσει ένα από τα πιο γνωστά εδάφια που αναφέρονται στην ανησυχία και δεν πέτυχε.

Αχά, να γιατί! Αυτό που έψαχνα ήταν μια άμεση λύση, ένα χάπι. Πήγα στο Θεό, τον φαρμακοποιό μου και τον συμβουλεύτηκα τι να πάρω για την ανησυχία. Δε λειτουργεί όμως έτσι ο Λόγος του Θεού. Έπρεπε να το ξέρω όταν έφτιαχνα την εξίσωση. Η Αγία Γραφή μιλά για τον τριαδικό Θεό. Να γνωρίσουμε και να εμπιστευθούμε ένα πρόσωπο και οι εξισώσεις που φτιάχνουμε εμείς οι άνθρωποι, μας απομακρύνουν από το πρόσωπο αυτό αναγκάζοντάς μας να στηριζόμαστε σε μια σειρά βημάτων.

Διαβάστε ξανά το παραπάνω απόσπασμα από το Λόγο του Θεού και αναζητήστε την ουσία, τον Άρχοντα της Ειρήνης (Ησ. 9:6).

'''''Ο Θεός είναι κοντά μας'''''

Πριν από εντολές όπως «να μη σας πιάνει άγχος» συνήθως προηγείται ο λόγος για τον οποίο δεν πρέπει να έχουμε άγχος. Εδώ ο λόγος δίνεται στο προηγούμενο εδάφιο: “Ο Κύριος έρχεται σύντομα.”<ref>Στο αρχαίο κείμενο «Ο Κύριος είναι πλησίον».</ref> (Φιλ. 4:5)

Αυτό είναι που τα αλλάζει όλα. Η έμφαση δεν τοποθετείται στον τρόπο που προσευχόμαστε αλλά στο ότι ο Θεός θέλει να μας πλησιάσει, μας ακούει και θέλει να είναι κοντά μας. Το μόνο που μπορεί να μας απομακρύνει από την παρουσία και την αγάπη Του είναι οι αμαρτίες μας, οι οποίες έχουν συγχωρηθεί με το αίμα του Ιησού Χριστού.

Δεν ισχύει ότι η παρουσία ενός ανθρώπου στη ζωή μας όταν περνάμε μια δύσκολη κατάσταση μειώνει το φόβο μας; Για να τον ξεπεράσουμε δε θα προχωρήσουμε σε μια σειρά απρόσωπων βημάτων, αλλά θα χρειαστούμε την παρουσία κάποιου προσώπου. Περπάτησε σ` ένα κατασκότεινο μέρος μόνος σου και θα φοβηθείς. Κράτα το χέρι του συνοδοιπόρου σου στο ίδιο μέρος και ο φόβος μειώνεται. Αν ανακουφιζόμαστε από την παρουσία ενός ανθρώπου που μπορεί να μην είναι τόσο γενναίος και δυνατός όσο εμείς, πόσο περισσότερο θα ανακουφιστούμε από την παντοτινή παρουσία του Θεού;

Αυτό είναι το μονοπάτι που μας οδηγεί στην ειρήνη και μας παρηγορεί. Σκεφτείτε ότι «Εμμανουήλ» σημαίνει «Ο Θεός είναι μαζί μας». Θυμηθείτε πώς δόθηκε σε μας το Πνεύμα του Θεού (Ιωάννης 14:26). Δεν περιορίζεται στο φυσικό σώμα που Του επιτρέπει να βρίσκεται σε ένα μόνο μέρος κάθε φορά αλλά μπορεί να είναι με όλα τα παιδιά Του κάθε στιγμή.

'''''Ο Εμμανουήλ θα μας δώσει μάννα'''''

Τι θα κάνει, όμως, όταν είναι μαζί μας; Θα μας δώσει όσα χρήματα χρειαζόμαστε; Θα καταστρέψει τον άνθρωπο που θέλει να μας κάνει κακό; Θα προστατεύσει τα παιδιά μας από ατυχήματα; Γνωρίζουμε καλά ότι η απάντηση είναι “όχι πάντα”. Γνωρίζουμε ότι συμβαίνουν άσχημα πράγματα στους ανθρώπους του Θεού. Τι σημαίνει, λοιπόν, για μας η παρουσία του Παντοδύναμου Θεού όταν η δύναμή Του δεν ενεργεί με τρόπο που θα θέλαμε; Νιώθουμε ότι βρισκόμαστε εκεί απ` όπου ξεκινήσαμε: να ακολουθούμε μια σειρά βημάτων που πιθανόν θα φέρουν ειρήνη στην καρδιά μας. Σίγουρα όμως ο Θεός έχει κι άλλα να μας πει.

Πρώτον, όταν ο Θεός λέει ότι είναι παρών (ή ότι ακούει, βλέπει ή θυμάται), όλα αυτά υποδηλώνουν πράξεις. Δεν είναι ένας παθητικός ούτε αδρανής. Δεύτερον, μας δίνει ό,τι χρειαζόμαστε τη στιγμή που το χρειαζόμαστε (Ματθαίος 6:19-34). Στην Καινή Διαθήκη λέει ότι θα μας δώσει χάρη. Η χάρη είναι μέρος της παράδοσης που άρχισε με το μάννα που έδωσε ο Θεός στους πεινασμένους Ισραηλίτες. Στις δύσκολες στιγμές μας ο Θεός υπόσχεται να μας δώσει το «μάννα» που έχουμε ανάγκη.

Μας αναφέρει στην Παλαιά Διαθήκη στο βιβλίο της Εξόδου, κεφάλαιο 16 πώς θα το πραγματοποιήσει. Υπάρχουν στιγμές που νιώθουμε σαν περιπλανώμενοι στην έρημο με ελάχιστο φαγητό και νερό. Τότε είναι που ο Θεός θα μας δώσει το μάννα, τη στιγμή που το χρειαζόμαστε. Δε θα μας δώσει μεγάλη ποσότητα ώστε να έχουμε και την επόμενη ημέρα γιατί τότε υπάρχει κίνδυνος να εμπιστευτούμε το μάννα και όχι τον Εμμανουήλ.

Ο Θεός υπόσχεται ότι θα μας δώσει μάννα -ή χάρη- όταν τη χρειαζόμαστε, αλλά όχι πιο πριν. Αυτό σημαίνει ότι θα σας κυριεύσει το άγχος αν προβλέπετε το μέλλον γιατί η πρόβλεψή σας βασίζεται στο μάννα που σας περίσσεψε σήμερα και αύριο μπορεί να μην υπάρχει. Αυτό που δεν υπολογίζετε στην πρόβλεψή σας είναι ότι θα σας δοθεί χάρη εκ νέου όταν τη χρειαστείτε.

Σκεφτείτε πόσες φορές φοβηθήκατε για κάτι που έχετε να κάνετε και τελικά δεν πήγε τόσο άσχημα όσο νομίζατε. Σας δόθηκε «μάννα» τη στιγμή της ανάγκης σας. Σκεφτείτε τις φορές που περάσατε πολύ δύσκολες στιγμές και παρά τον πόνο, σας δόθηκε χάρη για να βγείτε νικητές μέσω της πίστης.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι θα περάσουμε δυσκολίες στη ζωή. Η Αγία Γραφή δεν παρουσιάζει μια ζωή χωρίς πόνο. Ο Βασιλιάς, όμως, μας υπόσχεται ότι θα είναι μαζί μας σε κάθε δοκιμασία και θα μας δώσει όσο μάννα χρειαζόμαστε για να Τον γνωρίσουμε καλύτερα, να Τον εμπιστευτούμε περισσότερο, να ζούμε για Αυτόν και να μεταμορφωνόμαστε καθημερινά τόσο ώστε να μοιάσουμε στον Ιησού Χριστό, ανεξάρτητα από τις περιστάσεις της ζωής μας. Θα μας δώσει το καλύτερο των δώρων τη στιγμή που θα το έχουμε ανάγκη. Το μάννα μας παραπέμπει σε κάτι ακόμα πιο υπέροχο (Δευτερονόμιο 8:2-3):στον Άρτο της Ζωής που θα ικανοποιήσει την πείνα μας και θα μας γεμίσει τόσο ώστε να μην πεινάσουμε. Παραπέμπει στον Ιησού Χριστό και σε ό,τι Αυτός μας προσέφερε με το θάνατο και την Ανάστασή Του.

Νιώθετε ότι έχετε περισσότερη ελπίδα από πριν; Το αντίθετο της ανησυχίας είναι η ελπίδα. Όταν είμαστε αγχωμένοι προβλέπουμε ότι το μάννα δεν θα έρθει. Η ελπίδα προβλέπει ότι ο Θεός θα είναι μαζί μας και θα μας δώσει κάτι καλύτερο από το μάννα. Και πού έχει τη θέση της η ειρήνη; Η ειρήνη πάει πάντα μαζί με την ελπίδα.

'''''Η ταπεινοφροσύνη είναι ο δρόμος'''''

Δεν θα έχουμε ελπίδα και ειρήνη μένοντας αδρανής. Απαιτούνται πράξεις. Ο Θεός χαίρεται όταν αναζητούμε την ελπίδα και την ειρήνη Του αλλά είναι κάτι που θα βάλει μέσα μας σταδιακά. Τα δύο αυτά χαρακτηριστικά θα μείνουν μέσα μας αν διαβάζουμε τον Λόγο του Θεού, σκεφτόμαστε βαθιά, ακολουθούμε το παράδειγμα του Ιησού Χριστού και ζητάμε το μάννα και τη χάρη Του. Η Βασιλεία του Θεού φαίνεται μέσα μας όταν είμαστε αδύναμοι και στηριζόμαστε στο Θεό, όχι μέσα από γρήγορες διαδικασίες. Αν νιώθεις αδύναμος, τότε είσαι μάλλον στο σωστό δρόμο.

Σημαντικό στοιχείο στη μάχη μας με τον φόβο και το άγχος είναι το δώρο της ταπεινοφροσύνης. Είναι ακριβώς ό,τι χρειαζόμαστε, δε νομίζετε; Μέσα στο άγχος μας ανησυχούμε κυρίως για ανθρώπους που αγαπάμε. Θέλουμε να έχουμε τον έλεγχο, να προστατεύσουμε το μέλλον μας αλλά μας φαίνεται αδύνατο να διαχειριστούμε όλα όσα πιθανόν να συμβούν. Θέλουμε να προστατεύσουμε το βασίλειό μας. Αν ανησυχείτε διαρκώς, τότε φαίνεται ότι το πρόγραμμά σας είναι πιο σημαντικό από το πρόγραμμα του Θεού. Ίσως ανακαλύψετε ότι υιοθετήσατε δική σας ερμηνεία του Λόγου του Θεού αντί να διαβάζετε και να κατανοείτε ξεκάθαρα τα λόγια του που μας αποκαλύπτουν την αγάπη, την δύναμη και τη φροντίδα Του για εμάς.

Δείτε πώς συνδέει ο Απόστολος Πέτρος την ανησυχία με την ταπεινοφροσύνη:

Ταπεινώστε, λοιπόν, τους εαυτούς σας κάτω από τη δύναμη του Θεού, για να σας εξυψώσει την ώρα της κρίσεως. Αφήστε όλες σας τις φροντίδες σ` αυτόν, γιατί αυτός φροντίζει για σας.

(Α` Πέτρου 5:6-7)

Ζητάει από εμάς μόνο ένα πράγμα: να ταπεινώσουμε τον εαυτό μας μπροστά στη δύναμή Του. Η ταπεινοφροσύνη αποκαλύπτεται όταν αφήνουμε τις έγνοιές μας να τις φροντίσει Αυτός που έχει τη δύναμη.

Όταν ο φόβος ενός παιδιού δεν κατευνάζεται από την καθησύχαση των γονέων, τότε το παιδί πιστεύει ότι το τέρας κάτω από το κρεβάτι του είναι πιο δυνατό από τους γονείς του ή ότι οι γονείς δεν ενδιαφέρονται για αυτό. Ο φόβος του δείχνει την έλλειψη εμπιστοσύνης και σιγουριάς προς τους γονείς. Η ταπεινοφροσύνη, όμως, δείχνει ότι ακούει τη φωνή των γονέων και πιστεύει ότι μπορεί να τους εμπιστευθεί ακόμα κι αν τα πράγματα φαίνονται ότι έχουν ξεφύγει από τον έλεγχο. Η ταπεινοφροσύνη λέει “Εμπιστεύομαι πιο πολύ εσένα παρά αυτά που βλέπω ή φαντάζομαι”. Η ταπεινοφροσύνη απαιτεί την εμπιστοσύνη μας σ` ένα πρόσωπο.

Από όλα όσα διαβάσαμε καταλαβαίνουμε ότι οι απλές πληροφορίες και οι γνώσεις δε θα μας γεμίσουν ειρήνη. Πρέπει να λειτουργούμε πάντα με ταπεινοφροσύνη και εμπιστοσύνη.

'''''Αναζητήστε την ειρήνη για τη δόξα του Θεού'''''

Υπάρχουν βήματα για να φτάσουμε στην ειρήνη, αλλά είναι διαφορετικά απ` αυτά που ακολουθούμε σε μια συνταγή. Αυτά τα βήματα είναι προσωπικά. Γνώρισε το Θεό που είναι κοντά Σου, περίμενε το καλύτερο μάννα που έρχεται και δείξε ταπεινοφροσύνη. Μην εγκαταλείπεις την αναζήτηση της ειρήνης. Έχοντας ειρήνη, θα νιώσεις καλύτερα, πράγμα που είναι υπέροχο αλλά υπάρχει κάτι ακόμα καλύτερο. Σ` έναν κόσμο όπου μόνο ειρήνη δεν επικρατεί, θέλουμε να είμαστε οι εκπρόσωποι που θα ανακηρύσσουν ότι η πραγματική ειρήνη μάς παρέχεται μόνο μέσω του Βασιλιά της Ειρήνης. Και αυτό είναι που θα φέρει δόξα στον Κύριο.

Τα εδάφια είναι παρμένα από την μετάφραση της Ελληνικής Βιβλικής Εταιρίας του έτους 1997 

<references />